سیاست گزاری های غیرمدبرانه در مورد فیلترینگ، دسترسی به بسیاری از سایت‌های مفید را قطع کرده است.

مخفی کاری های گسترده در بستر اینترنت که هر از گاهی فقط تبعات آن مشاهده می‌شود، به شدت مردم را کلافه و ناراضی کرده است.

در حالیکه بسیاری از کشورها بر روی در‌آمد حاصله از صنعت آی تی در بودجه خود، حساب باز می کنند، ما حتی از ابتدایی ترین امکانات آی تی محرومیم، سرور داخلی و پرسرعت و ارزان قیمت نداریم، سرعت اینترنت در حد صفر است، سطح دسترسی به سایت‌ها به علت فیلترینگ های غیرهوشمندانه پایین است، اطمینان از اینکه سایت به هر دلیلی مسدود یا فیلتر نشود در حد صفر است، سایر بستر های تجارت الکترونیک نیز نظیر پرداخت اینترنتی و پست در حد مطلوبی نیست و مشکلات فراوانی دارد.

در میان همه این مشکلات، عدم یک توضیح مختصر، درد را چندین برابر می‌کند، زیرا نه علت معلوم می‌شود نه راه حل آن.

امیدوارم هر چه زودتر این مشکلات مضحک به مجموعه مسائل حل شده کشور ما بپیوندد.

مگه میشه آدم اسم عمو مهدی رو بیاره و چهره مهربونش رو به یاد نیاره

هر چی فکر می‌کنی بلکه عصبانیتی، دادی فریادی، ازش به یاد بیاری، نمی‌تونی

وقتی با گلاب و قرآن می‌رفتم سراغ مهمون‌های تازه رسیده، دست‌های پینه زده کارگرانی که اومده بودن به مراسم ختم رو که می‌دیدم، بغضم می‌ترکید، آخه عمو مهدی هم مرد زحمتکشی بود

بخش زیادی از زمانی که همدان درس می‌خوندم رو خونه عمو مهدی ام بودم، خیلی از روزها من رو تا دانشگاه می‌رسوند

اون موقع‌ها یک بنز قدیمی داشت که خیلی ماشین خوش رکابی بود، بعضی وقت‌ها من رانندگی می‌کردم

خیلی برام سخته بگم مرحوم عمو مهدی، باورش سخته

خیلی دوست داشتم یک روز تمام زحماتی رو که برام کشیده بودند جبران کنم، وقتی دانشگاهم تموم شد شیرینی به دست رفتم خونه عمو اینا، شاید تشکر کوچکی کرده باشم، اما تشکر اصلی‌ام رو گذاشته بودم روزی که داماد میشم، توی مجلس جشن دست عمو رو بگیرم و بگم که ایشون هم مثل پدرم حق پدری به گردن من دارند

پنجشنبه عصر بود، داشتم با کوروش بازی می‌کردم، زن عمو زنگ زد، فکر کردم شاید اومدن تهران و می‌خوان بیان خونه ما، اما هیچ طراوتی تو صدای زن عمو نبود….

من باید به بقیه هم خبر می‌دادم، پدرم، عمه‌ام و پسر عمه‌ام… و دادم… از همه سخت تر دادن این خبر ناگوار به پدرم بود، با اختلاف سنی دو سال، همیشه رفیق و شریک هم بودند، همبازی هم بودند، خب برادر بودند.

عموم داغ جوون دیده بود، وقتی مهردادش 24 ساله بود، تصادف کرد و دچار سوختگی شد، به تهران آوردنش ولی یک هفته بیشتر عمرش به دنیا نبود. اون هم خیلی غم بزرگی بود، برای من که پسرعموی مهرداد بودم خیلی ناگوار بود، ناگوارترین اتفاق زندگی‌ام، دیگه خانواده‌اش که جای خود دارند.

شبونه راه افتادیم، نصف شب رسیدیم، دو سه ساعتی خوابیدیم و فردا صبح پارچه نصب کردیم و وسایل پذیرایی رو آماده کردیم و رفتیم غسالخانه باغ بهشت، عمو رو شست و شو دادند و به خاک سپردیم. فرداش هم مجلس ختمی در مسجد علی ابن ابی طالب برگزار شد.

نثار روح تمامی درگذشتگان بخوانیم فاتحه مع الصلوات

ولادت: نیمه شعبان سال 1335 مصادف با میلاد حضرت مهدی (عج)، رحلت از دنیا: 13 بهمن 1390 مصادف با سالروز آغاز امامت ولی عصر (عج)

The mission of the HFPA is:

To establish favorable relations and cultural ties between foreign countries and the United States of America by the dissemination of information concerning the American culture and traditions as depicted in motion pictures and television through news media in various foreign countries;

ماموریت انجمن مطبوعات خارجی هالیوود

ایجاد روابط مطلوب و روابط فرهنگی بین کشورهای خارجی و ایالات متحده آمریکا بوسیله انتشار اطلاعات مربوط به فرهنگ و سنت های آمریکایی که در فیلم های سینمایی و تلویزیونی از طریق رسانه های خبری در کشورهای مختلف خارجی نشان داده شده است.

منبع: بخش تاریخچه سایت انجمن مطبوعات خارجی هالیوود لینک

پ.ن: تشکر از خواننده گرامی وبلاگ، “فاطمه”

تقویم دیواری بهمن ماه با تصویر نوشته «محمد رسول الله» تقدیم می‌گردد.

لینک دانلود

این بار تقویم به صورت مجزا نیز ارائه می‌شود.

لینک دانلود

]]> http://www.daszarrin.ir/1390/11/13/4384/feed/ 0 http://www.daszarrin.ir/1390/11/01/4381/ http://www.daszarrin.ir/1390/11/01/4381/#comments Fri, 20 Jan 2012 23:02:37 +0000 احمد داس زرین http://www.daszarrin.ir/?p=4381 سلام آقای عادل فردوسی پور

شنیده‌ام که “موفقیت کم نظیر فیلم جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی) رو به کل جامعه کشور و به خصوص جامعه سینما” تبریک و تهنیت عرض کردی.

آقای فردوسی‌پور واقعا شما به مسائل سینما علاقه داری؟

این جایزه گلدن گلوب رو کی میده و بابت چی؟

شما به افتخارات ملی ما علاقه داری؟

شما دوست داری بابت موضوعات مختلف به مردم تبریک بگی؟

آیا در برخی مواقع، تسلیت هم می‌گی؟

راستی شنیدی سخنگوی وزارت خارجه آمریکا هم تبریک گفته؟

سلام خانم ویکتوریا نولند

شنیده‌ام که “به طور رسمی به اصغر فرهادی کارگردان ایرانی فیلم جدایی نادر از سیمین که فیلمش جایزه بهترین فیلم خارجی گلدون گلوب رو برد” تبریک گفته‌ای و “دستاوردهای او را که شاهدی بر غنا و انعطاف‌پذیری! فرهنگ ایرانی است” گرامی داشته‌ای!

خانم ویکتوریا واقعا شما و دولت متبوعتون به مسائل سینما هم علاقه دارین؟

این جایزه گلدن گلوب رو به چه کسانی و بابت چی میدین؟

شما به افتخارات ملی ما علاقه دارین؟

شما دوست دارین بابت موضوعات مختلف به مردم ما تبریک بگین؟

آیا در برخی مواقع، تسلیت هم می‌گین؟

راستی شنیدین مجری یک برنامه ورزشی به نام عادل فردوسی پور هم تبریک گفته؟

فضای فاسد بخشی از سینمای ما که بسیاری از بزرگان به آن اشاره کرده‌اند و نسبت به آن هشدار دادند و مبناهای فکری غلط، موجب شد یک قربانی دیگر بدهیم.

دختری که روزی هموطن ما بود و قلبم برایش می‌تپید همچنان که برای سایر هموطنانم می‌تپد، امروز در دامان شیاطین، لباس از تن می‌ستاند تا بلکه جذبه‌ای و توجهی و شهرتی و ….

این است پایان لیبرالیسم و سکولاریسم. نه نه! ببخشید این پایان نیست، مرگ تدریجی یک رویا، یک گلشیفته، یک مینا لاکانی و …. ادامه خواهد داشت …

اصغر فرهادی هم خوش به حالش شد، او افتخار مصافحه با آنجلینا جولی و دیدار مدونا را داشته است. او نیز قربانی دیگری بود که سکولاریسم از ایران اسلامی گرفت.

وزارت خارجه شیطان بزرگ به او تبریک گفته است، شاید بعضی‌ها فکر کنند اصولا وزارت خارجه امریکا، کار وزارت فرهنگ! شان را هم انجام می‌دهد، اما به واقع اینگونه نیست.

با یک دوستی که به ظاهر مومن است، در این باره صحبت کردیم.

یک بار می‌گفت نگاه کردن به زن نامحرم حرام است! یک بار می‌گفت دست دادن با زن نامسلمان اشکال ندارد.

یک بار می‌گفت حضور شیرین عبادی و اصغر فرهادی و … با آن سر و وضع در جشنواره‌های خارجی ایرادی ندارد، یک بار می‌گفت میترا حجار غلط کرده با آن وضعیت در جشنواره خارجی حاضر شده!

یک بار به فرج الله سلحشور فحش می‌داد که چرا نظرش درباره فرهادی اینطوره، یک بار می‌گفت از آیت‌الله سید علی خامنه‌ای تقلید می‌کنه.

این دوستمون یک نخبه علمی هستند و به نظر من نسل دیگری از قربانیان مبناهای غلط فکری هستند، اخلاق بدون دین، سیاست جدا از دین، تناقض‌های اعتقادی، باور نداشتن جنگ با شیاطین، و ….

امروز، روز تولد یکی از عزیزترین کسانی است که در طول زندگیمان افتخار آشنایی‌اش را داشته‌ایم، طفلی یک ساله که با همین سن و سال کم، خوب در دل همه‌ی ما جا باز کرده است.

امروز تولد فرزندی از نسل انقلاب است که می‌خواهد پا جای پای نیای سلحشور خود بگذارد و اکنون مُصر تر از همیشه، به طرح سوالاتی می‌پردازد که برای یافتن پاسخش باید عمری به سر کند. این جوانه‌ی نورس انقلاب هنوز نیامده، با وضع موجود زاویه دارد و می‌خواهد انقلابی دوباره به پا کند و وضع موجود را به وضعی آرمانی تبدیل کند. او ساز و کار دنیای مدرن را بر نمی‌تابد و می‌خواهد تمام حصارهای ذهنی بشر امروز را در هم شکند و به مفهومی جدید و تازه برسد و برای خلق این مفهوم جدید حتی جان می‌دهد.

او به راهی که آغاز کرده ایمان دارد و اسلام ناب محمدی را خط مشی می‌داند و می‌خواهد ایرانی دیگر به تجلی آرمان‌های امام و رهبر خویش بسازد و با این همه سودا که به سر دارد، آرام است و فکر می‌کند و برنامه می‌ریزد. این فرزند انقلاب می‌خواهد طور دیگری ببیند، طور دیگر بفهمد و طور دیگری بیافریند و می‌خواهد مرگ بر آمریکای درون خود را به عمل برساند که حتی قلم و دوربینش هم شهابی دیگر باشد بر سر آمریکا.

این فرزند یک ساله حتی وقتی تنها باشد و احساس تنهایی کند، ثابت قدم تر می‌شود و وجود افکار معارض و متناقض با خود را نشانه‌ی پویایی گفتمان جاری خود می‌بیند و هراسی ندارد از این که طرح و نقد شود. این فرزند انقلاب باید این گونه باشد که بتواند از دالان تاریخ سربلند بیرون بیاید و انقلاب فرهنگی به معنی عالی آن را در خیابان‌های شهر به راه بیندازد و این اندیشه را گسترش دهد. او می‌داند که خودخواهی و خودبینی در این راه جایی ندارد و از پیشگامان شهید خود سرمشق می‌گیرد و به وقت فریاد سکوت را جایز نمی‌داند.

او قدم بر می‌دارد و آرام آرام راه می‌رود و کلامش جان می‌گیرد و تنومند می‌شود و خوب می‌داند ریشه در خاکی دارد که از خون شهیدان قلم رنگین است و بارور.

امروز، تولد فرزندی از نسل انقلاب است، امروز تولد سرباز نوپای وطن “گره” است، تولدش مبارک!

یادداشت از صنم یغمایی، عضو گروه پژوهش گره

وی پس از انتشار یک یادداشت با عنوان “طراحی سناریوی جدید علیه دولت در یک حرکت هماهنگ رسانه ای” در وبلاگش، به اتهام توهین به مقام معظم رهبری به یکسال حبس و پنج سال محرومیت از عضویت در احزاب، گروه‌ها، انجمن ها و فعالیت‌های رسانه‌ای و مطبوعاتی محکوم شده است.

او چندی پیش نیز به اتهام انتشار مطالب خلاف موازین اسلامی در ویژه‌نامه‌ای با عنوان خاتون به 6 ماه حبس و در مورد اتهام انتشار مطالب و تصاویر خلاف عفت عمومی در این ویژه‌نامه به 6 ماه حبس و سه سال محرومیت از هرگونه فعالیت مطبوعاتی محکوم شد.

متن زیر حاصل گفتگویی غیرواقعی اما مبتنی بر واقعیت و بر اساس یادداشت جدید آقای جوانفکر در وبلاگش و نظرات بنده و پاسخ ایشان ذیل آن یادداشت است.

علی اکبر جوانفکر:

قاضی محترم دادگاه انقلاب اسلامی تهران روز یکشبنه ۲۵ دی ماه جاری با صدور حکمی اینجانب را به استناد کیفر خواست دادستان محترم تهران مبنی بر توهین به مقام معظم رهبری(دامه ظله) به یک سال حبس و پنج سال محرومیت از فعالیت در عرصه های مختلف محکوم کرده است. درخواست می کنم که با مطالعه یادداشت مورد اشاره ، نظر کارشناسی خود را اعلام نمایید.

احمد داس زرین:

با سلام
بنده البته نه حقوقدانم نه کارشناس، از روی علاقه، مسائل ریز و درشت سیاسی را دنبال می‌کنم و برای خودم تحلیل میکنم
در یادداشت وبلاگی ۲۹ فروردین ماه شما، خبر مخالفت مقام معظم رهبری با استعفای وزیر اطلاعات، “جعلی” و “دروغ” و “خلاف واقع” خوانده شده و آمده است “اینکه رئیس جمهور تصمیمی را بگیرد و کمتر از دو ساعت بعد رهبر معظم انقلاب آن را رد کند هیچ منطق عقلانی ندارد”
در مورد اول، وقتی بعد از مدتی شما و همگان از صحت اصل خبر مطلع شدید، باید به حکم وظیفه رسانه‌ای برای یادداشت اولیه خود، تکمیلیه می‌نوشتید، یا حداقل در یادداشتی دیگر توضیح می‌دادید که اصل خبر صحیح بوده و لینک آن را در یادداشت اول می‌گذاشتید. تا اینجا، تخطی رسانه‌ای بوده است.
اما در موضوع دوم، شما یک اشتباه فاحش کرده‌اید و تقریبا به طور مستقیم، ابقای وزیر اطلاعات را توسط رهبری پس از آنکه ایشان(وزیر) استعفا داده و استعفایش توسط رئیس جمهور پذیرفته شده، تصمیمی غیر منطقی و غیرعقلانی نامیده‌اید! حال آنکه در اینگونه موارد اتفاقا شرایط ایجاب می‌کند و عقل حکم می‌کند که به سرعت تصمیم مدبرانه و درستی اتخاذ شود تا سبویی نشکند و ….

شاید همه اینها با یک یادداشت توضیحی-توجیهی-عذرخواهی درباره یادداشت کذایی، حل میشد یا حل شود.

امیدوارم دادگاه محترم با سعه صدر با اصحاب رسانه برخورد کند، بخصوص امثال شما که تعهدتان را به ایران و اسلام و ولایت فقیه و دولت محترم و منتخب ثابت نموده‌اید.

علی اکبر جوانفکر:

مسافر محترم
با سلام و احترام
حضرت عالی می دانید که نامه مقام معظم رهبری خطاب به وزیر اطلاعات روز ۳۰ فروردین نوشته شده و روز ۳۱ فررودین از سوی دفتر معظم له منتشر شده است. بنابراین ادعای جعلی بودن و خلاف واقع بودن خبرهای منتشره در قبل از این تاریخ کاملا درست است و به آن اشکالی وارد نیست. هر انسان منصفی می تواند قضاوت کند که مفهوم “هیچ منطق عقلانی ندارد” به جمله “اینگونه خبرسازی ها” بازمی گردد و کسی که آن را به مقام معظم رهبری نسبت دهد، آشکارا تجاهل کرده یا عناد ورزیده است.
موفق باشید

احمد داس زرین:

سلام مجدد
جنابعالی صحیح می‌فرمایید، بنده هم متوجه تاریخ انتشار اخبار اولیه، تاریخ یادداشت شما و تاریخ تایید خبر توسط دفتر مقام معظم رهبری هستم. احتمالا اشکال وارده به شما از اینجا نشأت می‌گیرد که جنابعالی پس از تایید خبر توسط دفتر مقام معظم رهبری، عکس‌العملی نشان ندادید و یادداشت خود را اصلاح یا تکمیل نکردید.
زیرا با تایید خبر، اتهام جعلی بودن و خلاف واقع بودن برطرف شده است، حال اینکه این اخبار چگونه به دست این خبرگزاری‌ها رسیده است و آنها علیرغم توصیه چندباره دفتر مقام معظم رهبری، اقدام به انتشار اخبار تایید نشده کرده‌اند، حرفی دیگر است و یک اقدام زشت رسانه‌ای است که متاسفانه نیت پاکی در ورای آن مشاهده نمی‌شود.
در مورد آن جمله خاص، حق کاملا با شماست، خود بنده هم دچار اشتباه برداشت شدم!
این جمله طوری نوشته شده که به راحتی می‌توان از آن برداشت اشتباه کرد،‌ که البته غیرعادی نیست. زیرا صفات “غیر منطقی” و “غیرعقلانی” معمولا به یک تصمیم انتساب داده می‌شوند و انتساب آن‌ها به “خبرسازی” ها خارج از روال معمول است.
برای “خبرسازی” معمولا از صفات دیگری نظیر “غیرمنصفانه”، “شتابزده”، “تفرقه افکنانه”، “دشمن ساز”، “جنجال برانگیز”، “متوهمانه”، “فریبنده”، “عوامفریبانه” و … استفاده می‌شود.
حتی با درنظر گرفتن این صفات برای “خبرسازی”، باتوجه به اینکه “خبرسازی”ای غیرمنطقی و غیرعقلانی است که “خبر”ش، غیرمنطقی و غیرعقلانی باشد، باز می‌توان این صفات را به تصمیم رهبر برای ابقای وزیر، ربط داد. (البته امیدوارم بنده را جاهل یا معاند ندانید)
اگر فردا هم مثل برچسب‌هایی که به شما می‌زنند به من هم برچسب چاپلوس نزنند، همچنان امیدوارم نتیجه دادگاه به نفع شما و برائت شما از این اتهام باشد.

محسن (27 دی 1390 ساعت 22:03)

سلام

نطرات را که خواندم یک نظر بود که توجه را جلب می کرد. دوستی به نام “من یک مسافرم” تلاش کرده بودند تا توضیح دهند که دادگاه و قاضی ممکن است که به کدام بخش یادداشت آقای جوانفکر استناد کرده باشند. روشن است که با خواندن سرسری یادداشت چیزی از توهین به رهبری حس نمی کنیم. اما توضیحات این دوست جالب بود و جواب آقای جوانفکر هم جالب و منطقی. این رفت و برگشت ساده بین این دوست و آقای جوانفکر برای من درس آموز بود. می شود مخالف بود و نقد کرد اما مومن بود. تقوا داشت. مومنانه نوشت. حتی اگر همدیگر را قانع نکنیم و هر دو بر نظر خود بمانیم.لبته روشن است که این بزرگوار به رای دادگاه راضی نیستند و آن را مشکل دار می دانند.

دوم اینکه مساله اصلا این حکم نیست که راجع به آن حرفی بزنیم. نکته اینجاست که وقتی فائزه هاشمی در سال ۸۸ به صراحت به رییس جمهور رسمی کشور توهین می کنند و برای تشدید اغتشاشات براندازانه اقدام می کنند و ابائی هم ندارند و بعد از ۲ سال برای ایشان حکم شش ماه حبس صادر می شود.صحبت کردن راجع به حکم جوانفکر به خاطر یادداشتی که باید دقتی در حد نانومتر آن را موشکافی کنی که چیزی به نام توهین به رهبری را از آن استخراج کنی چیزی جز اتلاف وقت نیست. تاسف خوردن برای این حکم مثل لطیفه می ماند.

.

اینگونه نگاه کنید…
مرد را به عقلش نه به ثروتش . زن را به وفایش نه به جمالش . دوست را به محبتش نه به کلامش . عاشق را به صبرش نه به ادعایش . مال را به برکتش نه به مقدارش . خانه را به آرامشش نه به اندازه اش . اتومبیل را به کارایی اش نه به مدلش . غذا را به کیفیتش نه به کمیتش . درس را به استادش نه به سختی اش . دانشمند را به علمش نه به مدرکش . مدیر را به عملکردش نه به جایگاهش . نویسنده را به باورهایش نه به تعداد کتابهایش . شخص را به انسانیتش نه به ظاهرش . دل را به پاکی اش نه به صاحبش . جسم را به سلامتش نه به لاغری اش . سخنان را به عمق معنایش نه به گوینده اش . .